Weer eens een georganiseerde wandeltocht..

ak 00aZaterdag 11 augustus reed ik al vroeg in de ochtend naar het plaatsje Ouwerkerk, da’s in het oosten van Zeeland, dus niet aan de kust. Hier werd weer de Krekentocht georganiseerd, tegenwoordig door Stichting Wandelend Zeeland. De start is in het Watersnoodmuseum.. dat gevestigd is in de vier grote betonnen caissons die men hier in de doorgebroken dijk heeft laten zakken, toen in 1953, in de nacht van 31 januari op 1 februari, tijdens de verschrikkelijke Watersnoodramp die toen plaatsvond, het water hier de boel helemaal dreigde over te nemen.ak 00b Het ‘gat van Ouwerkerk’ was het laatste gat in de dijken dat nog gedicht moest worden en op 6 november is dat dus zo gedaan. Die enorme betonnen bakken liggen er nog schots en scheef precies zoals ze toen neergekomen zijn.. en de eerste keer dat deze wandeltocht georganiseerd werd was men net begonnen er een museum in te maken.. toen nog slechts alleen in de eerste caisson, later zijn ze álle vier in gebruik genomen!ak 00c

Het was er druk met auto’s, dus ik parkeerde een eindje voorbij de ingang, helemaal achter de vierde caisson, bij het monument dat daar staat. In het langslopen zag ik nog meer kleine monumentjes, allemaal ter nagedachtenis aan die vreselijke ramp die ruim 1800 mensen het leven kostte en ook tienduizenden stuks vee.. en waarbij heel veel mensen dakloos werden, aangezien hele dorpen onder water kwamen te staan en vele huizen gewoon weggespoeld waren.ak 01

ak 01aak 02Uiteindelijk kwam ik bij de ingang aan.. hier zag ik op een infobordje een oude en een nieuwe foto van de caissons.. van toen ze neergelegd werden en van hoe er nu dus het museum in is.. en dat wilde ik toch nog even laten zien.. want zulke foto’s kan ikzelf nooit maken natuurlijk.. of ik zou me een drone aan moeten schaffen hahahaa!ak 03

De inschrijftafel voor de wandeltocht bleek weer helemaal achterin, in de vierde caisson, te zijn en dus keek ik op m’n gemakje onderweg eens even in het museum rond.. normaal gesproken kost het geloof ik zo’n 9 euro om het te bezoeken, dus dit maakte de wandeltocht nog goedkoper dan ie al was.. hehe! Ik was er dus niet voor de eerste keer.. en vaak mocht je al gratis het museum in.. maar het is, toen het museum af kwam, ook wel geweest dat je er tegen gereduceerd tarief in mocht.. soms deed ik het dan.. soms niet. Maar heb zo wel het hele museum zien ontstaan en dat vind ik toch wel uniek!

ak 06Na aanmelding en inschrijving besloot ik hier eerst even een kopje koffie te nemen.. dat had ik thuis nog niet op en meestal is er bij deze tocht op de 10km-route (die ik ging doen) geen rust waar je koffie kunt krijgen en dan had ik die al maar vast binnen hè! En toen ik zag dat ze er Zeeuwse bolussen bij hadden, was het helemáál beklonken.. die vind ik echt heerlijk!

Op de weg terug naar buiten keek ik natuurlijk nóg weer een keertje in het museum rond en nam nog een páár fotootjes..ak 07a

ak 07bIndrukwekkende beelden allemaal hè..!
Maar toen ging ik buiten eens op stap.. de route was niet veel anders dan de laatste keer dat ik deze tocht liep, dus ik wist dat het via het buitengedeelte van het museum eerst rondom een grote kreek achter de caissons langs ging.. deze kreken zijn pas na de watersnoodramp ontstaan.. men heeft ervoor gekozen niet álle grond weer te bebouwen, maar hier een natuurlijk gebied te laten ontstaan met een deel van het water dat achter gebleven was, wat dan tevens nog een kleine extra waterbuffer voor het gebied vormt..ak 08

ak 09ak 10Er graasden schaapjes rond de kreek.. of misschien waren het wel scheitjes.. ik vond ze een wat merkwaardige kop hebben voor schapen..ak 11

ak 12En toen kwam ik uit op het pad langs de Oosterschelde.. via een weg die ik heel goed kende, m’n éigen weg namelijk hahahahaa! Ook hier aan het water is nog een stukje buitengedeelte van het museum.. men laat er op een stuk van de dijk zien welke geschiedenis de versterking van deze dijken al hebben gekend.. van natuursteen uit Vilvoorde geïmporteerd tot aan oude dakpannen aan toe.. om uiteindelijk toch meer moderne materialen als betonstenen in allerlei vormen te gaan gebruiken..ak 13

ak 14ak 15

Ik had me mentaal al een beetje op dit eerste stuk voorbereid.. want het is wel een héél lang stuk alsmaar rechtdoor wandelen.. en vooral in je eentje is dat even doorbijten hè..ak 17

Maar er was wel wát te zien natuurlijk.. bootjes op het water.. en schelpen (er lagen héél veel oesterschelpen!)  wat dichterbij. En helemaal in de verte de Zeelandbrug..

ak 19

Op een gegeven moment krijg je dan nog een trap aan je rechterhand.. ak 20

.. die ging ik dit keer weer eventjes op om over de kreek en het museum daarachter uit te kunnen kijken..ak 21

De schaapjes hadden als extra voer ( hier had het gras waarschijnlijk ook flink te lijden gehad van het warme weer de afgelopen weken hè) een partij uien gekregen.. ze lieten het zich smaken hehe!

Ik ging weer naar beneden en wandelde verder.. met nog steeds scheepjes in het vizier.. en een enkele meeuw op de beschelpte stenen..ak 22

ak 23Het was prachtig weer die dag, maar zoals te zien is waren er wel grote witte wolken die af en toe voor de zon schoven.. dat maakte dat het licht vaak veranderde..ak 24

Nu zag ik in de verte het zwemstrandje al.. soms ging het hier al van de dijk af, het krekengebied erachter in.. maar ik had op mijn route-omschrijving al gezien dat dat dit keer niet zo was..ak 25

ak 27

ak 28Tenminste.. níét voor de 10km-lopers.. het was allemaal heel goed aangegeven hoor, ook op gele bordjes met zwarte pijlen langs de route.. je hoefde echt niet verkeerd te lopen! Op de omschrijving stond dat we pas bij de windmolens de dijk af moesten.. nou.. die zag je al van heel ver staan hè.. oefjes.. zóver moest ik dus nog verder langs het water.. en dan kwamen er bij tijd en wijle ook nog wat fietsers langs op het smalle pad.. dat was elke keer even schrikken voor mij, met m’n ene dove oortje hoor ik die zowat niet aankomen hè..ak 29

Nou ja.. gelukkig ging het allemaal goed en genoot ik ook wel van wat ik allemaal zag onderweg hoor.. er bloeide af en toe ook iets moois..ak 30

.. en toen er ineens een grote schaduw over me heen kwam, keek ik eens omhoog en zag een klein vliegtuigje tussen de witte wolkjes..ak 31

Op de modder van het strand onderaan de dijk zag ik heel veel vogeltjes met knalrode pootjes rondlopen, denk scholeksters, maar het kunnen ook gewoon kokmeeuwen geweest zijn.. of strandlopertjes, weet ik veel, ben net zo’n vogelkenner eigenlijk hehe..ak 32

Toen ik dan ook dit mooi gekleurde vogeltje (zie slotfoto) op de uitgebloeide distels aan de andere kant van het pad zag landen, heb ik dat thuis wel even opgezocht.. en het blijkt dus een puttertje te zijn.. mooi hoor, met dat rode gezichtje en dat geel op de vleugels.. nog nooit gezien! (jammer dat ik tegen de zon in moest kieken..!)

Nu kwam er, aangekomen bij de windmolen dus, eindelijk een einde aan het stuk langs de Oosterschelde.. tijd voor nieuwe uitzichten! In een volgend postje ga ik ze laten zien!

ak 33

Advertenties

20 gedachten over “Weer eens een georganiseerde wandeltocht..

  1. Ouwerkerk staat nog op mijn verlanglijstje.
    Nu al een voorproefje.
    De caissons zijn vanaf Normandië ze werden gebruikt bij de invasie naar zeeland gesleept om de dijken te dichten.
    Dat lees ik nu ook bij de informatie, heb namelijk ooit een gesprek gehad met een overlevende van de ramp.
    Mooie foto’s en meestal heeft de man een sigaret in zijn mond.
    Het is wel mooi weer om te wandelen en het puttertje zie je hier ook soms wel eens. Hans

    Like

    1. ot, je hebt me wel aan het denken gezet jongetjes flamingo’s zijn echt niet niet lichtblauw of ze moeten blauwe kreeftjes of zo eten. LOL

      Like

    2. Wat staat er precies op je verlanglijstje.. dat museum? of de wandeltocht? Het museum alleen is ook de moeite, maar als je helemaal uit Amersfoort moet komen, zou ik het toch combineren.. met bijvoorbeeld Middelburg of zo, want je hebt het met een paar uurtjes wel gezien denk ik. Maar het is echt wel indrukwekkend ja.. ik plaats er aan het einde van m’n wandelverslag nóg wat fotootjes van, want ook aan het einde nam ik nog even de tijd om in het museum rond te kijken! 🙂

      Like

  2. Ha MizzD de bolus is de trots van Zeeland, het is een broodje voor bij de koffie. Bij mij te zoet en kleverig, maar zo moeten ze zijn las ik in de Margriet. De natuur heeft zich hier wel van haar meest verwoestende kant zien in Nederland, hier kon het niet erger zijn, in België minder. Ja daar ben je nog eens geweest, dat herinner ik me. O ja dat moet ik je vertellen, eindelijk gaan ze hier in België ook zo’n stapstenen plaatsen, aan huizen waar Joden meegenomen werden door de Duitser, stond vandaag in de krant. Vreemd land hier, eerst moeten ze het bij jullie noorderburenzien, en ja dan komen ze hier achterop hinken.

    Like

    1. Maar ik denk dat we daar in NL echt de eerste niet mee waren hoor, met die stolpersteine.. dus wij hinkten ook achter anderen aan hehe. Ik zag er in Rome, in de oude Joodse wijk, ook.. en eerder al in Gouda!

      En ja.. die bolussen horen plakkerig en zoet te zijn.. en heerlijk smakend naar kaneel.. ben er gek op! Je loopt naderhand wel nog lang je vingers af te likken maar dat hoort er gewoon bij hè hahahahaa!

      Like

  3. Een boeiend en interessant museum en een al even boeiende en interessante wandeling, MizzD. Mooie foto’s ook.
    Dat éne rechte stuk is wel heek erg lang. Maar gelukkig had je daar ook je eigen weg. 🙂
    Wat mooi dat puttertje ! Even mooi als op het schilderij.

    Like

    1. In feite is het een bocht.. helemaal langs de Oosterschelde langs de punt van het eiland.. maar het voelt eindeloos als je daar wandelt hoor! 🙂 Gelukkig was dit niet de eerste keer dat ik ‘m liep en wist ik dat er tóch ook weer een eind aan zou komen hahahaaa! M’n eigen weg was gelukkig wat korter hahahaha!

      Like

  4. watersnood in die omvang moet verschrikkelijk zijn. nu heb je ook nog watersnood hier omdat het eens een keertje te hard regent maar dat is omdat men de grachten allemaal dichtdoet en er buizen in legt.

    Like

    1. Hier zijn sommige dichtgegooide singels alweer open gegraven.. men is daar ooit veel te voortvarend mee bezig geweest om alles dicht te gooien inderdaad.. maar ja.. woningen leveren geld op hè, grachten níét, die kósten alleen maar geld.. aan onderhoud!

      Like

  5. Goed morgen Mizz. Ja de watersnood heb ik als klein kind meegemaakt, maar omdat wij destijds in een huis woonden wat op een hoger deel (een voormalige dijk) was gebouwd, hadden wij gelukkig geen water in huis. Wel dreven bij mijn kleuterschool de stoeltjes door de lokalen dat was best indrukwekkend (ik was met mijn vader bij laag water even gaan kijken) Het museum ken ik, nog niet zo lang geleden ben ik er met mijn zoon nog heen geweest. En puttertjes (ook wel distelvinken genoemd) zie ik soms ook wel in mijn tuin. Maar sinds de kaardenbollen hieruit weggehaald zijn zie ik ze minder vaak.
    Ik wens je een fijne dinsdag toe.

    Like

    1. Oeh ja.. dat zal een beklijvend zicht geweest zijn.. van je kleuterklasje met de stoeltjes er drijvend in..! Ik krijg al kippenvel als ik die foto’s in dat museum zie!

      Like

Reacties zijn gesloten.