Moe maar voldaan.. ;-)

eind 00aWe waren uitgekomen in het nieuwe parkje, onderaan de muur rondom het grote landhuis dat je in Bomal overal bovenuit ziet torenen, die zondag toen wij, vriendlief, Jaxon en ik, op wandel waren in de mooie omgeving van Sy. Daar vierden we dat weekend onze 37-jarige verkering, dat hebben we nu al twaalf jaar daar gedaan. Ooit voor ons zilveren jubileum ermee begonnen en we vonden het wel een leuke traditie.. dus die houden we zoveel mogelijk erin. En het komt niet altijd voor dat die 16e september echt ook in het weekend vált hè.. dus daarom was ik blij dat het dit jaar ook echt kón. Als er erg slecht weer voorspeld is, doen we het namelijk niet.. het moet wel leuk kamperen blijven hè.. geen kramperen! haha! Na de rust op een bankje in het parkje, liepen we richting het bos verder.. helemaal langs het water dat zich in het parkje verbreed had, maar dat als een zijstroompje van de rivier  de Aisne begint..

Je ziet er stuwtjes in.. en aan het einde van het pad, net voor je omhoog het bos in gaat, stond een klein bakstenen gebouwtje. Het was aan één kant bijna helemaal open en daar kon je een groot zwart rad zien staan..eind 01

.. blijkbaar werd er ooit stroom gewonnen uit het water hier.. maar zo te zien was dat al even geleden..eind 02

We liepen maar een klein stukje door het bos.. heb er niet eens een fotootje gemaakt! Ineens kwamen we alweer bij de asfaltweg uit, die vanuit Bomal omhoog slingert. We moesten weer eens richting Sy hè.. we waren al een aardig tijdje aan het wandelen hoor. En het was veel warmer dan we verwacht hadden ook nog eens! Voor Jaxon was dat geen punt, overal waar ie het water in kon, mocht ie.. eind 03aen ik had ook twee flessen water nog in de rugzak. Voor onszelf had ik eigenlijk te weinig te drinken meegenomen.. vooral omdat iets drinken in Bomal niet doorgegaan was, wegens te druk. We moesten dan maar niet té ver meer om gaan. En met zicht op de rots, die Corneille genoemd wordt, helemaal in de verte,  waarvan ik altijd net vind of ie een gezichtje heeft, vroeger al, toen we er nog weleens langs kwamen, als we helemaal langs de Ourthe van Sy naar Bomal wandelden, gingen we op weg naar de eerste afslag naar links.. die zou ons de goede kant op leiden..eind 03

eind 04Op dit karrenspoor (waar geen auto’s rijden) mocht Jax dan ook weer eens los.. aahh, zalig wandelen hier altijd..

Je komt via dit pad langs het kapelletje van Sint Rahi.. ik was van plan er even te kijken, maar er was net een heel gezelschap vóór ons er aangekomen die er een pauze hielden, dus nam ik alleen maar een fotootje vanaf het pad en vervolgde mijn weg..

Vriendlief wees me een reuzenboleet aan op de grond.. die was door oud gras gegroeid en nu leek het een beetje op de onder-achterkant van een Japanse sumoworstelaar hahaha..eind 09

Nog meer paddenstoelen hier.. een heel plukje honingzwammetjes op oude boomstammen..

Ondertussen was Jaxon zich wat beter bewust geworden dat ie helemaal vrij losliep en hij dook aan de andere kant van het pad een weide in haha! Dat was natuurlijk niet de bedoeling, dus vriendlief riep ‘m terug.. hmm.. je zág ‘m denken dat ie dat maar kinderachtig vond hehe..eind 11

Nog meer paddenstoeltjes langs het pad..eind 12

.. En toen gingen we allemáál de weide in.. maar dan die aan de andere kant van het pad, want via díé weide kwam je weer terug op de beboste hellingen rond de Ourthe.. en die kant moesten we toch op hè..

In het bos aan de andere kant aangekomen dacht ik even dat ik ‘prijs’ had.. ik zag wat roods op de grond tussen het groen en éven zag ik die zwam, een rode appelrussula, aan voor zo’n mooie sprookjespaddenstoel.. die rood met witte stippen hè! Maar nee dus.. geen stipje te zien.. en het rood is trouwens ook donkerder dan van de vliegenzwam..eind 14a

Deze berkenzwam vond ik ook mooi..eind 15

Onze route leidde ons langs een oud metalen hek in een muurtje..eind 16

.. waarna we uitkwamen bij een bijzonder steil paadje naar beneden.. al maar goed dat er een houten leuning aangebracht was, anders had ik dit pad zeker niet durven afdalen hoor..

Het kwam uit op de weg, waar je in de bocht kunt parkeren om de ruïne van Logne een bezoekje te brengen.. waarschijnlijk was daar dat metalen hek en de muur boven ook van, van het terrein óm de ruïne. Wij staken gewoon recht over, klommen over de vangrail, waarachter het paadje nog een stukje verder afdaalde.. ook hier zag ik nog wat paddenstoeltjes.. hele kleintjes naast de weg en hele glimmende naast het paadje op de helling..eind 18

eind 20

Zo.. dit wegwijsbordje onderaan het paadje was helaas niet helemaal compleet meer.. maar St. Rahi hadden we dus gehad.. de andere kant op is Sy, dus verder maar weer. Onderaan de berg waar de ruïne van Logne op is, is het recreatieterrein van Palogne.. daar wilden we nu niet meer naartoe.. we wilden er meteen het pad omhoog het bos weer in gaan, om dat verder helemaal te volgen tot in Sy. Maar we kwamen eerder al dit hek tegen.. hier waren we een paar jaar geleden ook al eens omhoog gegaan.. het is wel een bijzonder steil smal paadje zigzaggend langs die schapenhelling omhoog, maar wél leuker dan nog een eindje deze asfaltweg te blijven volgen natuurlijk. Oefjes.. ik zag er tegenop, de kilometers dat we al onderweg waren, begonnen door te wegen hoor, maar ja, ik vond dit paadje dus ook wel leuker, dus vooruit maar..eind 21

eind 23

Ik hoef niet te zeggen dat het steil is denk ik.. hoewel het er op foto’s altijd een stuk minder spectaculair uitziet! Na een twintigtal stappen zaten we ineens al een behóórlijk eind boven de weg.. en zag ik daarna vriendlief en Jaxon al een eind boven mij, die hadden de eerste haarspeldbocht al gehad..eind 24

eind 25eind 26Ik zou liegen als ik schreef dat het makkelijk was.. oef oef nee hoor, het was echt zwaar! Gelukkig wachtte er op driekwart van de lengte van het paadje een beloning.. een bankje.. en dat niet alleen..

.. hahahaa.. ja, het was onze verkeringsdag voor iets hè! hahaha! Jaxon wil er altijd heel graag bij als we knuffelen, thuis springt ie er dan tussen op de bank.. groupshug! was hier alleen een beetje moeilijk! 😉  Ik genoot nog even van het mooie uitzicht en van wat ik gepresteerd had..eind 28

Maar we waren er nog niet.. er volgde nog een heel zwaar stukje verder omhoog..eind 29

Waar ook nog een bankje stond, maar daar hebben we maar heel even op gezeten, eigenlijk alleen om Jax een beetje drinken te geven in z’n bakje. Hierna begon het lange stuk, op en neer, hoog bovenlangs de beboste hellingen..

.. en daarna, want aan het einde moet je heel even afdalen naar een asfaltweg, om meteen weer, langs het weitje, het laatste stukje bos in te gaan.. en díé is dus boven de oude klimrotsen van Sy (ik zette het zadel bovenop de Nanduire nog even op de foto).. en daar komen we dus vanzelf op het laatst langs Axels rots..eind 31

eind 32eind 33Hier vandaan is het alleen nog zigzaggend afdalen en dan loop je voorbij het kerkje zo Sy in.. waar ons trouwe autootje al stond te wachten..eind 34

.. hahahaha nee hoor.. dat lelijke ding is niet van ons brrrr! ik hou niet van die moderne sportwagens! hahaha!
Valt het op dat ik op dat laatste stuk van de wandeling niet veel foto’s meer maakte? Nou, ik zal eerlijk bekennen dat ik sommige stukken van boom naar boom gestrompeld ben.. ik was echt wel behóórlijk versleten! Wat was ik blij toen het einde van het pad in zicht kwam.. toen we Sy weer in konden wandelen en ik het gewoon gehááld had! hahahaa! Jaxon trouwens ook hoor.. die heeft niet het uithoudingsvermogen van z’n voorgangers! Maar zo moe als ik was ie natuurlijk niet.. en hij mocht dan ook nog even in de Ourthe.. om z’n warme pootjes af te koelen. Ik strompelde meteen door naar de camping, waar we ons tentje hadden laten staan (om te drogen.. de ochtenden zijn in de Ardennen in het najaar altijd erg vochtig) en trok snel m’n schoenen en sokken uit en m’n sandalen en een schoon shirt aan. Het tentje was zó ingepakt en toen begaven we ons snel naar het terras van Le Bonheur.. want ja, we hadden écht te weinig gedronken die dag.. dus dat moest aangevuld worden.. en snel! hahahaa!eind 35

We besloten ook meteen maar wat te eten.. het was namelijk al over vieren..! zooo, flinke wandeling geweest.. die ochtend om een uur of half 11 gestart! We zouden in ieder geval pas laat thuis zijn en ik had echt geen puf meer om dan nog te gaan koken hoor hahaha dat wist ik nú al! Dus werd het een overheerlijke hamburger.. een speciale, twee burgers met ham en kaas ertussen meegebakken.. kan wel zeggen dat het héél goed smaakte!

(kijk.. ze kan nog lachen hoor! ‘k was nog niet subiet mort haha) En toen werd het tijd om de auto weer eens op te zoeken..eind 36

.. haha.. nee, déze is ook niet van ons, maar vond ik wel een veel leuker ding dat die rode patserwagen van eerder! We wandelden rustig van het terras naar het parkeerterrein ietsje verderop.. het was echt een super weekendje geweest.eind 37

En langs het kerkje reden we Sy dan weer uit.. ongetwijfeld de laatste keer van het jaar (hoewel we best vaak ook nog weleens in november geweest zijn hoor.. maar dan wel in een hotelletje, voor kamperen wordt het dan te klammig).. maar wat hebben we ervan genoten.. ook dit keer weer!

eind 40

 

 

Advertenties

16 gedachten over “Moe maar voldaan.. ;-)

  1. Jullie kunnen terugzien op een mooi weekend. Ik weet niet of ik dat pad langs die beboste helling wel had durven doen want als je te diep naar beneden kunt kijken beginnen mijn benen te bibberen. In die rots is echt een gezichtje te zien.

    Like

  2. De rivier de Aisne zorgt voor veel interessante onderwerpen om te bekijken.
    Jammer dat men het oude watergemaal zo moet bekladden met graffiti.
    Uit een beek of rivier drink je ook niet zomaar.
    De rots is duidelijk een gezicht, wel mooi.
    Jaxon denkt ook, nu kan het rennen!
    Toch wel fijn om zo samen te wandelen en dat al jaren.
    Je auto is van kleur verschoten. Hans

    Like

  3. Uiteindelijk wordt zo een wandeling toch nog hard werken maar achteraf ben je er dan ook blij om en echt vlak is het daar niet. En af en toe wat junk food mag ook wel. Vind het zelf ook lekker 🙂

    Like

  4. MizzD heb je geen zin even tussendoor naar een ander dorpje te gaan? Jan heeft deze zomer naar Crupet (provencie Namen) geweest, vriendin schildert ( gelukkig voor haar hobby) en zijn daar in een kunstgalerij beland. Het telt bovendien leuke cafés en restaurants, zelf een camping, en in de omgeving kan je mooie wandelingen maken.
    Misschien even Google raadplegen indien intresse, meer kan ik er zelf niet over schrijven, is maar een hint hoor! Geheel vrijblijvend, wij kennen het niet.

    Like

        1. De foto’s die ik ervan zag zijn veelbelovend, maar de foto’s van de camping daar dan weer niet..! Maar als het niet té ver van Sy is, zouden we er ook een uitstapje naar kunnen maken natuurlijk.

          Like

  5. Goede morgen Mizz. Aangezien ik wat last van hoogtevrees heb, zal ik die wandeling niet nadoen. Zo’n helling en dan een smal pad zonder hekwerk is niet echt mijn ding om het maar eens zo te zeggen. Maar jullie hebben weer genoten en ik kan via de foto’s meegenieten. Een fijne dinsdag gewenst.

    Like

    1. Ja, het zal voor mensen met hoogtevrees wel iets lastiger zijn.. hoewel ik daar de laatste jaren ook een beetje last van heb, maar niet met zoiets.. meer als je echt vanaf iets hoogs recht naar beneden kijkt, zoals vanaf een kerktoren of zo.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.