Nog es een park uit m’n jeugd..

begr 00Mensen die hier al wat langer lezen, weten misschien nog, dat ik was begonnen Jaxon de parken van m’n jeugd te laten zien hehe. Dordrecht heeft een paar prachtige parken, oude en al wat nieuwere en aangezien ik uit een echt wandelgezin kom, gingen wij vroeger geregeld een wandelingetje in één van die parken doen op mooie zondagmiddagen. Ik ken de parken dus redelijk goed.. en ging er met onze vorige honden ook wel vaker heen. Met Jaxon zag ik ondertussen al het Merwesteinpark (het oudste park van de stad), het Wantijpark en het Overkamppark (dat laatste is dan wel niet uit m’n jeugd hoor, toen was het daar nog boerenland volgens mij hehe) en het Van Baerleplantsoen. Maar het park waar ik de mééste herinneringen aan heb, omdat wij daar best dichtbij woonden, het Weizigtpark dus, dát liet ik Jax nog niét zien. Vrijdag 8 maart bleek het tussen alle slecht-weer-dagen eens grafeen ietwat betere dag te worden.. en ik besloot éérst, omdat het die dag Internationale Vrouwendag was, om één van de belangrijkste vrouwen uit m’n leven, m’n moeder dus hehe, een bloemetje te gaan brengen bij haar graf.. en dan, vanaf de begraafplaats, met Jaxon een mooie wandeling te gaan doen, richting dat Weizigtpark. Dat gaat langs drie grote vijvers namelijk, de Nassauvijvers, dus lekker groen. Zo gezegd, zo gedaan.. ik parkeerde tussen de twee kleinste vijvers in, da’s het parkeerterrein van de begraafplaats Essenhof.. en wandelde, ná m’n bezoekje aan m’n moeders graf en nadat ik Jaxon uit de auto gehaald had (hij mag niet op de begraafplaats hè), dus eventjes terug om de kleinste (achterste) vijver heen..begr 01

Nou ja.. ik noem het de achterste.. je zou ook de voorste kunnen zeggen. Maar wij woonden dus aan de andere kant, dichter bij de eerste vijver, het is maar wat je gewend bent hè. Als je trouwens op de kopse kant van elke vijver staat en richting het park kijkt, zie je tussen de bomen het bovenste stukje van de toren van de Grote Kerk..begr 02

Weet echt niet of dat met opzet zo aangelegd is hoor, en toen ik klein was is het me nooit opgevallen. Maar ik maakte deze wandeling al eens eerder en toen viel het me ineens op.

begr 03aHier bij de achterste vijver is er wel het één en ander veranderd in de loop der jaren.. er loopt nu een vrij belangrijke verkeersader vlak achter langs en de sportschool is verdwenen. De lagere begr 03bschool die er altijd al was, de Nassauschool is dat, daar is flink bijgebouwd, ze lijken er helemaal geen schoolplein meer te hebben! Maar het kenmerkende bijgebouwtje, waar de gymzaal in was en de houten fietsenstalling, is juist verdwenen zag ik. Dit is trouwens niet de school waar ikzelf op heb gezeten. Die was verderop bij de eerste vijver. Jaxon en ik wandelden lekker over het gras eens richting de tweede.. waarbij ik zag dat tóén de wilgen dus echt wél groen aan het worden waren.. er staan er hier aan de vijvers en bij de singel rond de begraafplaats vele van!begr 04

begr 04aWeet niet of het jullie opvalt.. maar Jaxon heeft boven op zijn heup een flinke bult.. dat begon als een zacht kussentje, maar is uitgegroeid tot een soort van golfbal..! De dierenarts dacht dat het bijna zeker een onschuldige vetbult is.. maar wijzelf zeiden gekscherend dat z’n Siamese tweelingbroertje nu pas tevoorschijn kwam hehe. Maar ’n bult op zo’n opvallende plaats.. hmm, nee, dat gaan we toch niet laten zitten hoor! Ook omdat je nooit zéker weet of het wel zoiets onschuldigs ís hè.. zeker weten doe je dat pas, als ze het eruit hebben gehaald en onderzocht (als dat nodig is.. als het echt een vetbult is, kan de dierenarts dat wel gewoon zien dan). Er is een afspraak gemaakt op 29 maart om ’t weg te halen.. en dan allemaal maar duimen hè.. voor goed nieuws over wat het precies is én dat de arts een beetje zuinig is met scheren..! wat dát zal ook wel heel erg op gaan vallen.. een poosje een kale plek daar bovenop z’n rug..!
We waren ondertussen bij de tweede vijver aangekomen..begr 05

begr 06a.. ik besloot al slalommend rond de vijvers te gaan.. de achterste vijver hadden we helemaal gerond met als laatste kant de linker en nu wandelden we dus aan de rechterkant van de middelste vijver (da’s aan de kant van de begraafplaats) er langs.

Ik zag aan de overkant nog een leuk tafereeltje: een rode kat wandelde héél voorzichtig richting het water.. zo voorzichtig omdat er een grote zwaan daar precies op de kant zat. Weet niet of de kat zo heldhaftig was dat ie dacht dát vogeltje te pakken te kunnen nemen hoor.. maar toen de zwaan eventjes indringend naar ‘m keek, liep ie er toch maar met een boogje voorbij hahahahahaa..

Bijna aan het einde van deze tweede vijver staken we even over naar de kant van de begraafplaats..begr 08

We moesten verderop tóch de weg oversteken via een zebrapad aan dié kant.. dat was waar de singel rondom de begraafplaats de hoek omging..

Tot nu toe was de omgeving rondom de vijvers allemaal nog behoorlijk goed herkenbaar vanuit m’n jeugd.. okee, er was helemaal achteraan wel het één en ander veranderd en bij de ingang van de begraafplaats zijn ook wat nieuwe gebouwen verrezen. Maar de lage witte flats (van korrelbeton, uit beginjaren 60) staan er nog steeds. Ze hebben inmiddels wel een fris modern kleurtje gekregen op het houtwerk, maar heel veel verschilt het niet met wat ik in mijn jeugd gewend was hier. Maar nu.. bij de eerste vijver.. dáár staan ze aan de linkerkant nog wél, maar aan de rechterkant dus al een tijdje niet meer..

Er zijn hier donkerbruine bakstenen flats neergezet.. de oude witte zijn hier rond 2010 afgebroken.. ik heb de hekken daar omheen nog op foto staan van toen ik in 2010 hier ook al eens wandelde. Tóén nam ik eigenlijk de foto van m’n oude lagere school, de Prof. Dr. Ph. Kohnstammschool ( genoemd naar een heel bekende onderwijskundige) en stond er net nog een stukje van dat hek op.. het viel me nu meteen op dat m’n oude school, waarvan ik wel wist dat ie ook afgebroken was, al vervangen was door weer een nieuwe school, in grijs en geel!..begr 11

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vóór ik echter helemaal daar bij de school was, kwam ik eerst nog langs weer een grote treurwilg en daaronder zat een zwaan op haar nest..begr 13

begr 14.. denk dat die andere daarnet bij die kat wellicht haar partner was!

begr 15aMaar nu heb ik toch wel even staan kijken naar dat nieuwe schoolgebouw hoor.. de Mozaïek heette ie.. en de hoofdingang zit nu aan de voorkant, waar ie bij óns nog alleen aan de kant van het schoolplein was, aan de achterkant dus. Nu was de Kohnstammschool ook al herdoopt hoor.. toen de kleuterschool De Woelwaters, waar ik ging tussen ’64 en ’66, met de lagere school samen moest gaan, toen men in Nederland het basisonderwijs invoerde, werden die scholen bij elkaar in dit gebouw de ‘Weizigtschool’. Dat staat ook op de foto’s die ik er 2006 al van maakte. Ik heb geen foto van hoe de school eruit zag toen ik er zélf op ging.. alleen klassenfoto’s van binnenín de school (deze is bijvoorbeeld van de vierde klas). Maar ik vond op de website van het Regionaal Archief Dordrecht wel wat oude fotootjes. Die mag je vrij gebruiken als je maar vermeld dat de foto’s dus uit hun collectie komen. Ik ga dat onderaan deze post dus nog eens extra goed vermelden!

Oooh.. dat is toch echt wel jeugdsentiment hoor.. en allemaal verdwenen dus.. jammer maar helaas! Ik heb me nog maar onlangs gerealiseerd, dat álle scholen waar ik in Dordrecht les heb gehad, er niet meer zijn.. allemaal gesloopt..! M’n kleuterschooltje, m’n lagere school dus, het Gemeentelijke lyceum waar ik HAVO deed, en de KLOS (kleuterleidstersopleidingschool).. bestaan allemaal niet meer! Gek idee eigenlijk hè. Gelukkig staan de huizen waarin ik gewoond heb er allemaal nog wel hehe. Én de Pauluskerk.. waar ik elke dag langs kwam op weg naar school en weer terug naar huis.. dié staat er ook nog steeds.. tegenover de school dus, aan de andere kant van de vijver. Wij waren helemaal niet kerks hoor.. maar het geluid van de klok (die elk kwartier een keer sloeg en op de hele uren dus de tijd aangaf met een slag per uur) heb ik wel heel wat keertjes gehoord als ik in m’n bedje lag, dus die kerk voelt heel erg vertrouwd hahaha!begr 16

begr 18aEn dit paadje, daar ging ik dus elke dag vier keer overheen.. alleen was het in mijn jeugd gewoon een gritpaadje hoor.. en er was ook geen zebrapad! Er staken dan wel heel wat schoolkinderen daar elke dag over, maar er was gewoon nog niet zo heel veel verkeer toen hè. En bovendien reed men daar altijd héél erg netjes.. want: pal naast onze school stond het hoofdbureau van politie..! hahaa! Ook dát is een paar jaar geleden gesloopt trouwens.. en ook hier is iets in donker baksteen verrezen.. flatwoningen en een buurtcentrum dat heel toepasselijk ‘de Prinsemarij’ heet hehe. Een heel verschil met het oude politiebureau (hier op fotootjes uit het Regionaal Archief Dordrecht), dat ook een wit gebouw was (net als die betonkorrelflats), in 1964 gebouwd als een ultramodern onderkomen, met een soort van bijenraat in gebrandschilderd glas rondom het trappenhuis en pilaren naast de ingang.. ik vond het als kind erg indrukwekkend, maar dat kan ook komen omdat we in die tijd nog heel erg veel ontzag hadden voor het wettelijk gezag natuurlijk hehe..

begr 20

Voor dat nieuwe gebouw staat nu de zwerfkei in het gras.. ook dát was in mijn jeugd niet zo.. tóén stond die kei, die in 1955 door de gemeente Nieuw-Dordrecht (in de provincie Drenthe) aan Dordt geschonken was, naast dat gritpaadje waarop ik naar school liep. Tóén zat er een heel klein tekstplaatje op.. niet meer die grote letters die er oorspronkelijk op zaten, zoals te zien is op ook weer een fotootje uit het Regionaal Archief.. die heb ik zelfs in mijn jeugd er echt nooit op gezien hoor. Kan ook nauwelijks, want elke schooljongen die er langs kwam, probeerde natuurlijk even op die kei te klimmen..! dus dat soort opgeschilderde lettertjes zullen dan wel héél snel weggesleten zijn..!

(je ziet de school er achter op de foto staan hè.. en op de kei zat nú helemaal geen tekst meer!)
Ik liet mijn eigenste kei eventjes bij die zwerfkei poseren.. en daarna kwamen we dan toch eindelijk aan bij het hoofddoel van onze wandeling die vrijdag.. het park! Maar da’s voor een volgend postje. Fijn weekend allemaal!

*NB: alle zwartwit fotootjes in deze post (behalve de klassenfoto) komen uit de collectie ‘Gemeentelijke Prentenverzameling’ van het Regionaal Archief Dordrecht.

begr 22

Advertenties

28 gedachten over “Nog es een park uit m’n jeugd..

  1. Leuk, zo’n sentimental journey langs je voetstappen van vroeger. Dat heb ik een tijd geleden gedaan met een vriendin die ik al ken vanaf de lagere school, in onze oude woonplaats Vlaardingen.
    Ik heb laatst ook een treurwilg van dichtbij bestudeerd en het waren inderdaad jonge blaadjes, dat groen.
    En ik hoop en duim dat het een vetbult is op Jaxons rug. Mijn hond jaren geleden had ook zoiets, was gewoon een vetbult.

    Like

    1. Deed het dus wel vaker, maar elke keer blijkt er toch weer iets veranderd, dus het blijft leuk.
      Ja, het zijn nu blaadjes.. maar eerst waren het de takken die geel werden.. zo komt de lente langzamerhand toch steeds dichterbij hè. 🙂
      We gaan ervan uit hoor, dat het gewoon een vetbult is.. onze vorige honden hebben die ook gehad, alleen niet op zo’n opvallende plek..!

      Like

    1. Ja, vandaar dat ze er denk ik die grote koopappartementen hebben neergezet ook.. het was eerst allemaal huur..!
      Heb één keer meegemaakt dat die zwanen hun nest naast de ingang van de begraafplaats hadden gemaakt.. níét handig hoor.. iedereen die langs kwam moest een dreigend papa zwaan-geblaas ondergaan! 😉
      Dank alvast voor het duimen.. bekende datum waarop ie onder het mes gaat hè..! 😉

      Like

  2. Hey Miezzeke, enkele jaren terug werd mijn school ook afgebroken, míjn nichtje had het eerst gezien oh zei ze onze school werdt afgebroken, ik zei ‘ze hadden díe beter nooit gebouwd, want ik heb echt geen goede herinneringen aan dat hele gedoe, en vooral niet aan die nonnen, ach zeg ik heb er nog altijd een trauma van pfff, vandaar voor mij opgeruimd en weg……. zó n mooi grafje van je mama en mooie bloemen erop en de blog is weer super geslaagd en zwanen en poezen en een hond met een bobbel wat jammer jeetje zo plots, niet prettig, hopelijk goedaardig, ik kruis mijn vingers de 29e hé weet je wat we maken een akkoord * ik moet de 20e naar de ct scan je weet wel hé ik moet ook nog regelmatig op controle, jíj duimt eerst voor mij ,en dan is het de beurt aan Jaxon en dan kruis ik míjn vingers, en je zult hét zien het komt allemaal goed, en zíjn mooie haardos die komt gauw terug xxx veel goede moed .Grtjes van Simonnne uit Brugge xxxxxxxxxxxxxxxx

    Like

    1. Ah ja.. maar wij hadden gelukkig geen nonnen op school, maar hele vriendelijke onderwijzers en lieve onderwijzeressen.. het was ook een openbare school. Ik vond school hartstikke leuk.. wij speelden thuis ook nog vaak schooltje haha!
      Die bloemen bij m’n moeders steentje stonden er nu niet hoor (ik maakte dit keer geen foto van het graf).. alleen een paar bossen tulpen.. en die had ik toevallig ook gekocht, dus het was net klein Keukenhof daar haha!
      Da’s afgesproken.. ik zal de 20e voor jou duimen hoor. En duim jij dan maar voor Jax de 29e. Maar ik weet bijna wel zeker dat álles goed zal zijn.. zowel bij jou als bij hem! 🙂
      xxx

      Like

  3. Down memory lane, samen met Jaxon. Het is altijd leuk om terug te keren naar de plaatsen waar je je jeugd hebt doorgebracht. Ook al veranderd de wereld razendsnel en wordt er zoveel uit het verleden gesloopt. De plaatsen waar ik mijn jeugd doorbracht zijn intussen niet meer te herkennen.
    Ik duim alvast voor Jaxon. Die vervelende bult op z’n rug stelt wellicht niets voor, maar je weet maar nooit, natuurlijk. Een kaal geschoren plekje is helemaal niet erg, als alles daarna maar weer goed komt.

    Like

    1. Ik ben wel blij dat ik in 2006 en 2010 deze wandeling ook deed, terwijl m’n oude school er nog stond.. heb ik er nog foto’s van. Heb spijt dat ik het oude politiebureau toen niét vastlegde.. volgens mij stond het er in 2006 nog wel. Leuk om herinneringen mee op te halen hè.. maar ik heb dat archief nu ook gevonden.. daar ga ik nog wel eens vaker op snuisteren denk ik hehe.

      Nou.. we hebben speciaal wél gewacht tot het wéér ietsje beter werd.. niet alleen voor die kale plek, maar hoe hou je dat anders dróóg, zo’n operatiewond boven op z’n rug? daar hadden we met Axel niet zo’n last van.. die had die japen op z’n buik.
      (’t is niet het belangrijkste natuurlijk.. een tijdelijke kale plek, maar ik ga het tóch zonde vinden hoor hahahahaa)

      Like

    1. Daar gaan we ook helemaal niet van uit hoor Lies.. maar ja, better safe than sorry hè. Mócht het toch iets vervelends zijn, dan kun je er beter snel bij zijn.. óók bij honden.

      Liked by 1 persoon

  4. Zo zie je maar dat er altijd wel iets veranderd en als je ergens een tijd niet meer komt kan het zijn dat je het helemaal niet meer herkent zoals je het gewoon was. Die bult die hij heeft hoeft niet erg te zijn hoor want de onze heeft ook zo eentje en de dierenarts zei van er helemaal niks aan te doen als die niet groter wordt. Dat was bij onze kleine jaak helemaal anders want die moest wel geopereerd worden en we zijn er blij mee dat we dat laten doen hebben want net vandaag wordt hij 15 jaar oud.

    Like

    1. Heyyyy.. van harte aan de kleine Jaak! *aai*aai*aai*! Hij wordt toch wel een beetje verwend vandaag dan hè!!
      Zó fijn dat ie die operatie zo goed doorstaan heeft.. op zíjn leeftijd is dat niet altijd evident hè!
      Die bult van Jax is behoorlijk gegroeid de laatste weken.. vandaar dat we ’t toch maar liever weg laten halen.

      Like

  5. Ja MizzD ik herken onmiddelijk die foto van je moeder, dus weer al een jaar verder…..Verdikke Jaxon maar ik weet, ben geen alweter, maar een cyste( goedaardig) kan soms na één jaar of later zelf, plots op veertien dagen tijd ongelooflijk groot in omvang worden, vandaar ik gok op goedaardig, of heeft hij zich soms ergens gekwetst, je weet dat snuffelmannetje overal onder en tussen……..Laten wij hopen, maar met narcose moet je toch opletten, ook bij dieren, eveel is teveel, en sommigen die doen maar op. Hier zitten wij al van woendag weer in de herfst. Regebuien, koud, en nu juist weer als de japanse kerselaars gaan bloeien. Hoe gaat het bij U MizzD met je voet, beter of ook zo weergevoelig?!

    Like

    1. Nee.. het is geen kwetsuur hoor.. je mag er gewoon aanzitten.. als het pijn deed, dan zijn die beesten altijd maar kleinzerig hehe. (behalve onze eerste.. Lennox.. dat was een bikkel 🙂 ). Ben ook niet zo voor operaties die niet nodig zijn, maar dit is wel een flinke bobbel hè.. daar zóú ie inderdaad met z’n gesnuffel overal eens ergens mee aan kunnen blijven hangen (en zal je net zien dat dat op vakantie gebeurt..!).. beter maar eraf.
      M’n voet is niet weergevoelig nee.. en het gaat eigenlijk wel goed. Maar door dat weer wandel ik ook niet zo heel ver.. en vandaag ben ik toch ook maar thuisgebleven, hoewel het vanmiddag wel droog geworden is.

      Like

      1. Ik ging trouwens nu niet naar m’n moeders graf omdat het alweer zoveel jaar geleden was hè.. ik ga niet zo heel veel, maar soms toch ook wel eens zomaar.. zoals nu, voor Vrouwendag.
        Het zal straks in december alweer 10 jaar zijn dat ze overleed.. daar ga ik wel een woordje aan wijden op m’n blog dan.

        Like

  6. Goede morgen MIzz. Ja dat afbreken van je kindertijd is nooit fijn. Al mijn scholen zijn weggebroken, de kleuterschool weg, de lagere school weg, het lyceum ook weg. Alleen het pand waar ik tijdens mijn studententijd mijn opleiding ontving zal zeker niet weg zijn. We kregen de lessen in een mooi grachtenpand aan de Keizersgracht in A’dam, daar breken ze niet zomaar dingen met historische waarde af. Al vermoed ik dat het gebouw na al die jaren wel een andere functie heeft gekregen. Wanneer ik weer eens in die stad ben, zal ik er eens gaan kijken.
    Ik wens je een fijne zaterdag toe.

    Like

      1. Jaxon krijgt privé geschiedenislessen.
        Een mooi eerbetoon aan je moeder.
        Een vetbult is zo weg gehaald.
        Ik duim voor jullie dat het dat is.
        Katten en zwanen zijn geen vrienden.
        Al vroeg op het nest, hier al water groentjes.
        Het zijn wel mooie foto’s met terugblik. Hans

        Like

        1. Hihi.. nou, ik weet waar híj vandaan komt.. dan mag ie dat van mij ook weten hè! 😉
          Watergroentjes? zijn dat de jongen van waterhoentjes? die heb ik nog niet gezien hier.. wél dat de nijlganzen in februari al kuikens hadden.. die zijn nu al flink wat groter!

          Like

          1. Haha, Watergroentjes, auto correctie dan krijg je dat.
            Wat me altijd opvalt dat in die periode nog ruim werd gebouwd.

            @ Inderdaad de film Turks Fruit is een voorbeeld van verkeerd ritsen. 🙂

            Like

  7. Ik baal ook altijd wel als ik zie dat ambtenaren besloten hebben dat iets niet meer in het beeld van hun visie past en het gesloopt wordt om er een modern flutgebouw neer te zetten. In Goes gebeurt het om de haverklap. Dat jeugdsentiment daar heb ik dus ook last van.
    Dat is idd een behoorlijke bult. Die zou ik dus ook weg laten halen. Je wilt toch dat je hond helemaal gezond is.
    Een wandelgezin, dat lijkt me wel leuk. Wij deden het helemaal niet. Ik heb me dat zelf aangeleerd juist omdat lopen zo ontzettend lekker is. En met een hond moet je toch. 🙂

    Like

    1. Eigenlijk wordt zo een klein beetje je léven weggevaagd hè.. zelfs het buurthuis in Crooswijk waar ik ooit 11 jaar werkte als peuterleidster is tegen de vlakte.. gelukkig hebben we de foto’s nog! 😉

      Tja.. beetje vervelend zo boven op z’n rug.. hij kan het gemakkelijk openhalen ook. Maar onze vorige hond Axel had er twee op z’n buik en die hebben we toch ook maar weg laten halen toen. Waren wel simpele vetbulten, maar eentje zat onder een spier en dat werd toen nog een zware operatie.. en dan bleek ie ook nog allergisch voor de narcosestof.. waardoor ie bijna eng lang bleef slapen..! dan denk je er de volgende keer wel wat langer over na hoor, maar we doen het tóch maar.
      Yep.. ik wandelde altijd al veel maar sinds we een hond hebben elke dag hè. 🙂

      Like

Reacties zijn gesloten.