Boe! ;-)

asyt 00aOp weg terug naar Sy waren we aan het wandelen.. zondag de 4e augustus, nadat we een superdruk Hamoir, waar een jaarmarkt was, achter ons gelaten hadden en de rustige beboste hellingen rondom weer op hadden gezocht. We kwamen nog langs het uitzichtpunt, waar sinds een paar jaar een bordje naar verwijst op het kruispunt van paden daar vlakbij.. maar het hutje dat daar voor stond, was compleet vergaan. En dat bordje is trouwens ook niet het best doordachte idee ooit geweest hè, het is niet eens waterdicht zo te zien..!
Enfin.. het bospad bracht ons naar een draaihekje, waarachter een weide lag.. verderop, achter prikkeldraad, was een graanakker en daar werd juist geoogst..asyt 01

Wij wandelden de weide over.. normaal blijven we dan gewoon op dat gras doorlopen tot aan het hekje aan de andere kant ervan.. maar omdat het zo warm en zonnig geworden was, namen we het afstekertje door dat schaduwrijke bosje daar heen. Dat betekende dat ik me door bijzónder smalle hekjes moest persen (kostte me ooit al eens een goed t-shirt, omdat ik aan het prikkeldraad bleef hangen).. je mag eigenlijk niet te breed zijn als je daar in de bossen tussen Hamoir en Sy wilt wandelen blijkbaar hahaha..

En toen werd het spannend.. want aan de andere kant uitgekomen zouden we pas kunnen zien of de koeien in de weide stonden.. gelukkig niet! Ze stonden op een met een draad afgeschoten stukje.. waarschijnlijk omdat de boer dus aan het maaien was, want zijn auto stond daar ook (maar die heb ik buiten beeld gelaten hehe). We konden dus op ons gemak doorwandelen en pauzeerden even op het bankje dat daar net buiten de weide staat, met zicht op de mooie bruine koeien.. en een graanveld recht vooruit..asyt 03

asyt 04Die koeien leken ons wel op te merken.. ze kwamen in ieder geval meteen onze kant op lopen met z’n allen..

Maar het bleek dat ze ineens allemaal dorst hadden gekregen.. en op weg waren naar de grote drinkbakken. Toen ik zag dat er kalfjes bij waren, liep ik er eens even heen voor wat fotootjes van dichterbij..asyt 06

asyt 07Papa stier was er ook bij.. die is iets lichter van kleur dan z’n harem..asyt 08

Dat kleintje kon niet bij het water komen en keek een beetje zielig over de rand.. ik hoop maar dat die kalfjes nog gewoon bij hun mama’s dronken hoor, want anders zou dat toch wel een foutje van die boer zijn, die hoge drinkbakken..!asyt 09

asyt 11

asyt 12Enfin.. vriendlief en Jaxon zaten nog steeds op het bankje en ik voegde me weer bij hen.. maar we gingen algauw weer eens door, over het paadje langs het graanveld, dat ook al gemaaid was..asyt 13

asyt 14Je loopt daar zo’n beetje rond omheen.. met eerst zicht op de bomenrand, waartussen ik nog een maretakbol zag bungelen hehe, maar altijd dus ook over het graanveld zelf.. aan de rand stonden nog wat laatste aren..

asyt 16

asyt 18aHierna ging het weer even een bossig stukje in.. asyt 18bhier zijn een keer met een georganiseerde wandeltocht in de streek twee bordjes opgehangen, op het kruispunt Croix du Curé, waar wij het nut niet echt van zien hoor, want je weet toch waar je vandaan komt wandelen hè, dus dan weet je ook welke richting je óp gaat. De andere twee paden van dit kruispunt gaan naar privéterrein (duidelijk aangegeven met rode bordjes), dus daar mag je niet in en daar komt ook niemand uit die de weg niet weet..!
De naam van het kruispunt (op 215m hoogte) is afgeleid van het graf van de pastoor die hier in vroeger tijden vermoord is.. het oude stenen kruis staat er nog steeds daar, een klein stukje verder in het bos.. we kwamen er langs..

En vervolgens moesten we weer een weide in.. en ook hier hebben we al vaker tussen de koeien door hebben moeten lopen.. om er later achter te komen dat het allemaal jonge stieren waren..! Beetje onverantwoord van zo’n boer om die beesten daar te laten lopen als er een vrij toegankelijk wandelpad is hoor.. maar ze trekken zich daar lekker niks van aan geloof ik.. het is allemaal op eigen risico hè, dus je mag maar zien! Gelukkig bleek ook hier dat dit keer er geen koeien (of stieren) waren.. zelfs niet te zien.. vriendlief was er erg blij om zo te zien, zo met zijn vuist in de lucht hehe. Tja.. met zo’n schijterd van een hond (waar die koeien dan net weer heel erg nieuwsgierig naar zijn..!) is het dan toch veel moeilijker om zo’n weide een beetje normaal over te steken hoor! Nu was het alleen maar uitkijken voor wat die koebeesten hadden achtergelaten op het gras..! hahahaa..asyt 19

asyt 20

asyt 22Ook na deze weide staat een bankje, maar we gebruikten die deze keer niet, wandelden meteen door op het asfaltweggetje, naar het pad dat boven de opnieuw geopende klimrotsen het bos in gaat..asyt 23

.. je kunt hier de Nanduire, de rots die nou net nog niét te beklimmen is, van bovenaf zien… weer eens wat anders dan van beneden, vanaf de overkant van de Ourthe, zoals ik ‘m vaker liet zien hè..asyt 24

Algauw kon ik de schapenhelling boven Sy kieken.. jammer genoeg waren er ook dit keer weer geen schaapjes aanwezig..

asyt 26aEn tja.. misschien worden jullie het wel moe, of vind je het over-sentimenteel, maar wij kunnen nu eenmaal niet hier wandelen en dan niet even op ‘Axels rots’ gaan kijken hoor. Het is nu al ruim 5 jaar geleden dat we zijn as hier hebben uitgestrooid, maar dat beest zit gewoon nog zó in ons hart.. laat ons dan maar over-sentimenteel zijn..! Als we op het strand van Ouddorp zijn, gaan we zelfs áltijd ook nog steeds even bij paal 140 Lennox gedag zeggen.. en die is ons alweer 18 jaar geleden ontvallen. Tja.. we zijn misschien watjes wat dat betreft, maar we hebben zóveel liefde gekregen van die beesten, dat laat je niet zomaar los hè. Heb deze foto van die voor ons zo speciale rots boven Sy een beetje bewerkt om als afsluitfoto van dit postje te gebruiken..asyt 27a hij staat dus onderaan nog een keer wat groter.

Nu was het alleen nog afdalen, langs het steile paadje (waar men tegenwoordig touwen heeft langs geplaatst.. niet alleen om je aan vast te houden, maar ook om te voorkomen dat mountainbikers de boel nog meer kapotrijden, dwars over de helling), en dan kom je onderaan uit bij het kerkje van Sy en het leegstaande hotel de la Gare. Ik was vriendlief en Jaxon even kwijt nu.. zij dalen nu eenmaal altijd veel sneller af dan ik, ik doe dat voorzichtig hè hehe! Maar had wel een vermoeden waar ze zouden kunnen zijn. En inderdaad.. toen ik even later weer aan de oever van de Ourthe uitkwam, liepen ze al lekker af te koelen in het water.. asyt 28

asyt 29aWe gingen hierna nog even wat drinken op het terrasje van de camping, Jaxon incluis.. en we kozen meteen ook maar een kleine snack van de beperkte kaart (helaas voor Jax.. híj niet hehe).. want het zou nog wel even duren eerdat we weer thuis waren hè.  Het werd voor vriendlief friet met frikandellen, voor mezelf een quiche, die goed smaakte. asyt 29bHet was er eentje voor een koolhydraatvrij dieet denk ik, want er zat geen deegkorstje om, maar was gebakken in een houten ring met vetvrij papier! (wat voor jou Judy? leek me eenvoudig zelf te maken, van een houten camembertdoosje bijvoorbeeld!)

Het tentje hadden we die ochtend ná het ontbijt en vóór de wandeling al afgebroken en ingepakt.. de auto stond ook al op het parkeerterrein en nu werd het tijd om maar weer eens naar Rotterdam te vertrekken. Wat een heerlijk weekend was het weer.. ik kijk alweer uit naar het volgende, maar wanneer dat zal zijn..?! In ieder geval niet dít weekend.. dan gaat het véél te veel regenen..!

asyt 30a

Advertenties

34 gedachten over “Boe! ;-)

  1. Wat een mooie slotfoto van Axel.

    Ik ben weer thuis en kan weer gewoon reageren. Als ik met mijn smartphone reageer komt mijn naam erbij te staan maar je hebt het veranderd zag ik. Wifi was deze keer erg slecht op de camping.

    Like

    1. Die heb ik geshopt hè, die foto.. in feite heeft die hond bij leven en welzijn daar nooit gelegen hoor.. en bovendien is de verhouding ook een beetje scheef.. hij zou veel kleiner zijn hehe. Maar zo zie ik het me een beetje voor me als ik ‘m daar gedag ga zeggen dus. 🙂
      Ja, had je naam wel even weggehaald.. dat mensen er zelf met hun echte voornaam op willen is wat mij betreft okee, maar met een achternaam er ook nog bij vind ik zelf link.. je weet maar nooit wie er mee lezen.
      Dus je bent weer thuis?.. hoop dat je genoten hebt, maar volgens je mooie kaartje ( bedankt daar nog voor!) was dat zéker wel zo hè! 🙂

      Like

    1. Hey.. deze reactie heb ik nog niet eerder gezien.. er ging het één en ander raar met de reacties vandaag.. dát had ikzelf ook wel gemerkt.

      Oh.. wacht effe.. dit is natuurlijk niet het postje van vandaag.. ik denk dat het gewoon aan mezelf ligt dat ik het nog niet eerder zag! 🙂

      Like

  2. Niks oversentimenteel, hoor, die beesten blijven gewoon in je hart zitten!
    Mooie wandeling, tussen de koeien, veilig achter een hek.
    Ja, die quiche viel me meteen op, mijn maag begon te knorren! 😉 Goed idee in zo’n houten doosje, ziet er jammie uit.

    Like

      1. Een hondje, heel wat jaren geleden. Ik durf nu in mijn eentje de verantwoordelijkheid niet meer aan. Maar ze zit nog steeds in mijn hart, hoor!

        Like

  3. Jammer geen hutje op de hei.
    De bossen tussen Hamoir en Sy zijn ook niet mijn voor maat. lol
    Toch vind ik de koe een prachtig beest en zo trouw in de zorgen voor hun kalf en de mens.
    Vind het nog steeds sneu dat men de horens afzaagt of wegbrand.
    moord is een slechte zaak, dat hoort men niet te doen.
    vind je niet over-sentimenteel, een dier verliezen is ook een gemis, heb nog steeds de foto’s van de hondjes in een frame staan.
    frikandellen in het buitenland zijn niet de Hollands frikandellen, toch?
    Weer een aantal prachtige logjes. Hans

    Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
    Het programma is beluisteren op de pagina “Bank’s Radio”

    Liked by 1 persoon

    1. Dat hoorns wegbranden, dat is omdat ze elkaar anders kunnen verwonden hè.. en soms zichzelf ook, als zo’n ding krom groeit en dan in de schedel of de snoet prikt.

      Nee, in dit geval waren het wél Hollandse frikandellen.. het zijn Hagenezen die die camping nu doen hè.

      Liked by 1 persoon

  4. Hoi Mizzke!
    Ferme wandeling en dan nog zo dicht bij koeien en stieren! Die koeien, daar ben ik niet bang van, maar een stier zou ik en ommetje voor maken!

    Sentimenteel! Nee hoor! Die beestjes zitten in je hart, ze waren al die jaren een deel van jullie gezin, die hebben onvoorwaardelijke liefde gegeven. Zoiets kan je niet vergeten!
    Die foto heb je mooi bewerkt! Hij ligt daar mooi!

    Hoe gaat het nu met je papa?
    Groetjes!

    Like

    1. Er zat deze keer wel een draadje tussen hè.. maar zo tussen loslopende koeien door ben ik ook niet happig op hoor.. ze hoeven geen kwaad in de zin te hebben, maar als zo’n kolos ook maar per óngeluk op je voet gaat staan, ben je wel al de pineut..!

      Ja, vind ik natuurlijk ook, maar soms denk ik weleens dat mensen het misschien wel moe worden dat elke keer te lezen hè hehe.

      M’n pa voelt zich van lieverlee al een stukje beter.. en hoopt eigenlijk binnenkort weer naar huis te kunnen.. maar of dat te realiseren valt, eventueel met extra thuiszorg, dat weet ik nog niet.

      Like

  5. ocharme de kalfjes, maar die drinken nog bij moeder hé, veronderstel ik…
    prachtig wandelen daar maar te veel geklim voor mij
    geef mij maar het vlakke land 🙂

    Like

    1. Hoe meer geklim, hoe langzamer ik ga.. maar langzaam gaat ook vooruit zeg ik altijd maar! 😉

      Er was aan één kant een inkeping in die drinkbak.. maar ik denk dat dat ook nog wel iets te hoog was voor die kalfjes. Maar die zullen toch wel een uier pakken zeker als ze dorst hebben? 🙂

      Like

  6. Zo’n wandeling, lijkt meer op een survival, vasthouden aan touwen, niets voor mij hoor….zwak hè? Mooie opnamen van de koeien, geven die chocolademelk? Ik ben dol op quiche…jum,jum!

    Like

    1. Nee joooh.. je hoeft je niet echt aan die touwen vast te houden hoor.. zonder kan het ook! ’t Is maar voor de zekerheid.
      Ja, dacht wel dat ik heel klein ‘chocomel’ op zo’n koeienkont zag staan hoor! 😉

      Like

  7. Daar zou ik niet meer kunnen wandelen als ik hoor dat je je moet vasthouden aan touwen. Toch ken ik de boel wel wat, eind april/begin mei 1985 was ik er… Hamoir. Stevige koeien als je het mij vraagt en dan die stier, laat die maar achter de draad. Jaxon wandelt toch flink mee en dat je naar de plaatsen van de andere gaat begrijp ik volkomen. Als je toch in de buurt bent, kan je toch eens dag gaan zeggen… Leuk.

    Like

    1. Nee.. rondom Hamoir (of Sy) de bossen in gaat echt wel flink op en neer, meestal vrij steile paadjes.. is echt wel lastig soms.
      Vraag me altijd af of zo’n draadje het houdt als die beesten écht zouden willen ontsnappen.. zo’n enorme stier laat zich door een stroomstootje toch niet tegenhouden denk ik..!
      Jax blijft wel aan de lijn.. hij zou zich anders veel te veel uitsloven en da’s op zo’n warme dag niet aan te raden hè. Zo’n beest snapt niet dat je sowieso nog helemaal terug moet wandelen, dus die zou z’n kruit verschieten. Maar hij kan goed mee wandelen ja.

      Like

      1. Die draadjes betrouw ik ook niet hoor, maar ja wat doe je eraan 😀. Zo is het ook met kleinkinderen. Die lopen het dubbel van jezelf 🤣. Vroeger hadden mijn ouders ook een riempje om ons bij te houden, denk niet dat ze het gebruikt hebben en toen ik kinderen had heb ik het weggegooid, soms zou het nuttig kunnen zijn 😜

        Like

  8. Daar werd ik wel even stil bij MizzD, bij die foto van Axel. De enige echt copywriter van alle bestaande blogs op skynet. En altijd heel ernstig kijkend, net een heer van stand. Je kon geen beter plaats voor hem kiezen.
    Dat heb je daar hoe meer je naar die kanten uitgaat, die afsluitingen, en stuk draad, of zelf touw, gewoon zielig. Ha je bent mijn pastoor niet vergeten, je ziet MizzD dat je niet ver weg moet gaan om het jachtige alledaagse even te kunnen vergeten!

    Like

    1. ’t Is een heel mooie plek daar.. jammer genoeg is er nu een poortje gemaakt.. eerst moest je het prikkeldraad een beetje openbuigen om er te kunnen komen. Nu kunnen wandelaars er ook van het uitzicht genieten, en gelukkig ligt Ax wat meer naar achteren, waar je niet kunt lopen.

      Ha nee.. die pastoor, daar komen we wel vaker langs hè! 😉
      Het is en blijft een mooi stukje België daar.. sowieso!

      Like

  9. ja dat lijkt me ook wel gevaarlijk dan zo door die weide’s te wandelen als er stieren in staan. Snel doorstappen denk ik dan hoor:-) Toch wel een behoorlijke hoogte als je zo recht naar omhoog moet klimmen als die rots beklommen mag worden binnenkort.

    Like

    1. Nou.. wij dáchten dat het koeien waren.. zagen pas toen we even op dat bankje zaten (dat we nu oversloegen) dat er hele andere attributen onderaan die beesten hingen dan uiers..! 😉 Als ik het eerder gezien had, had ik écht niet door die wei gegaan..! (vandaar dat vriendlief zo blij was.. die zag ons al omkeren en helemaal omlopen hahahaa)

      Like

      1. Ps. Die Nanduire is tot aan een eerste schouder zo’n 30 meter ( een halve touwlengte).. en dan nog een stukje. De rest is er niet veel korter hoor.. allemaal wel zoiets.

        Like

Reacties zijn gesloten.