In het geheugen gegrift..

a2 30aVriendlief en ik waren dus vorige week zondag Jaxon aan het uitlaten in het Tweeheuvelenpark, waar het gelukkig een stuk rustiger was dan we hadden verwacht. Dit park behelst eigenlijk maar één heuvel.. waar die naam ‘Tweeheuvelen’ vandaan komt weet ik niet. Die heuvel, daar zijn we deze keer niet overheen gegaan.. we wandelden deze keer rondom de grote vijver. Dáár zijn er wél twee van, die door weer een iets kleinere vijver met elkaar in verbinding staan.. en in de doorgang van de vijver (waar wij nu liepen) en die kleine vijver, dáár is dus dat nieuwe keienstrandje gemaakt, waar ik dit keer dus vanuit de verte fotootjes van maakte. a2 30bWe waren daar vorige keer al eens naar wezen kijken.. grote rotsblokken die half in het water en half op de kant lagen.. best een leuke speelgelegenheid voor kinderen (vooral in de zomer wellicht, want dan kunnen ze ook nog dat (ondiepe) water ertussen in hè), maar het leek mij best wel een beetje onveilig.. je kan je best pijn doen als je op zo’n stuk steen valt hè.
Maar goed.. dat moeten de ouders van die kinderen zelf maar bekijken hehe.. wij wandelden deze keer gewoon rond de grote vijver, waar aan de andere kant een klein eilandje in is. Daar kun je dus niet komen.. alleen de watervogels.. onder andere de fuut die zich voor ons snel uit de zwemvliezen maakte hehe.

We rondden de hele vijver, totdat we aan het pad kwamen, dat evenwijdig loopt aan de grote doorgaande weg die langs het park hier loopt..a2 31

a2 32aAan de overkant zag ik bij de hoogbouw die daar staat een mooie bloesemboom en nog heel wat bloeiende narcissen in de middenberm van de weg.. zo zie je hoe hard het gaat in de natuur momenteel, want die narcissen zijn nu, maar een weekje later, allemaal al aardig uitgebloeid.
a2 32bAan deze kant van de vijver staan een paar hoge watercipressen.. te hoog om van zo dichtbij op de foto te zetten. Jaxon had er natuurlijk sowieso geen oog voor, maar waar hij op deze foto zo naar toe aan het trekken was weet ik eigenlijk niet.. wellicht zag ie verderop in het park wel hondenvriendjes? Toen ik vriendlief en hem ingehaald had, probeerde ik eens van dichtbij een portretje van ‘m te maken.. zomaar uit de losse pols en zonder te kijken en verhip! hij bleek er nog helemaal op te staan ook hahahahaa..a2 33

Terwijl ik dat fotootje nam, hoorden we een flink kabaal en ineens vlogen er een paar eenden pal boven ons hoofd voorbij.. omdat ik m’n camera nog gebruiksklaar in m’n hand had, klikte ik nóg eens op goed geluk.. en verhip! ook die eenden stonden er vrij scherp op.. het leek wel m’n lucky day hahahahaa!a2 34

We wandelden lekker relaxt verder en ik kiekte de treurwilg die stond te zwiepen in de frisse wind, met nog van die cipressen in de verte aan de andere kant van de vijver. Een solitair boompje met starre takken opzij vond ik ook nog wel een fotootje waard. En de nijlganzen aan de rand van het water, die ons nauwlettend in de gaten hielden, om bij het minste geringste aan dreigend gevaar het water in te wippen, mochten er, ingezoomd,  ook op..

a2 36

We wilden bijna hetzelfde paadje inslaan als we de vorige keer dat we hier in het park waren ook al ingeslagen waren.. een voetpad waar ook gefietst mag worden, wat ik nooit zo’n geslaagd idee vind. Maar toen zagen we net iets verder ineens een echt wandelpaadje, dat we nog helemaal niet eerder gezien hadden. Het ging naar een nieuw vijvertje, waarvan we wél wisten dat het gecreëerd was om een teveel aan regenwater, dat hier altijd op het gras bleef staan als een grote plas, meer ruimte te geven. Maar dat er een pad, met daarbij een planken brug er overheen, bij gemaakt was, was dus nieuw voor ons.. best mooi gedaan! En de plas zag er ook erg natuurlijk uit..a2 38

a2 40

a2 41aLangs het paadje lagen wat afgezaagde boomstammetjes her en der tussen de struiken.. dát was duidelijk geen stormschade. Maar toen we even later een flinke boom z’n kluit in de lucht zagen steken, omdat ie dus compleet om lag hoefden we niet te twijfelen.. dit was echt niet bewust zo gedaan.. de boom had een sportrek, dat trimmers gebruiken om ook nog andere spieren dan hun beenspieren te trainen, voor de helft vernield..! Het lag verwrongen onder de met klimop begroeide stam..

We wandelden langzaam maar zeker het park uit nu.. met naar rechts uitzicht op de befaamde heuvel, waarlangs nu ook nog vele narcissen bloeiden..a2 43

a2 44

Net als trouwens in het gras naast ‘ons’ paadje.. ik ging eventjes het gras in om hier wat fotootjes van te maken. Ik ontdekte ook nog wat mooie bladrozetten die ik wel een fotootje waard vond..a2 46

Hierna ging het dus het park uit en staken we de weg rondom het park over, om daar aan de overkant langs nóg weer een grote plas verder te wandelen, weer richting huis..a2 48

Maar het laatste stukje van deze zondagswandeling ga ik nog even bewaren voor een volgend postje. Ik wilde vandaag alleen nog even een mooi fotootje plaatsen van onze eerste braverd.. Lennox. Want het is vandaag 4 april.. en er zijn data die in mijn geheugen (én in mijn hart!) gegrift staan.. en de geboortedag van ons eerste manneke is er daar zéker eentje van! Wij hebben zó geboft met Len als eerste hond, want hij was echt een vreselijk lieve hond.. héél rustig (hij blafte praktisch nóóit!), heel invoelend (hij kwam altijd zijn kop op m’n schoot leggen als ie merkte dat ik verdriet had), maar ook op zichzelf.. de enige hond, die van de speciale hondenbank die we voor al onze honden hebben gehad, bijzonder graag gebruik maakte om zich lekker terug te trekken. En hij likte uit zichzelf altijd alleen maar handen, nóóit in je gezicht of zo. Slechts één keer.. z’n laatste nacht, alsof ie afscheid nam..
’t Is niet dat ik nog elke dag aan ‘m denk hoor.. zelfs niet elke week. Maar hij zit dus in ons hart en we halen nog geregeld herinneringen aan hem op. Niet alleen van die akelige zoals van de week hier op het blog natuurlijk.. ook hele mooie herinneringen.. die heeft ie, in de tien jaar dat wij van zijn aanwezigheid mochten genieten, in grote getalen achtergelaten en daar zijn we héél blij om..lennox in de tuina

Enfin.. het wordt een mooi weekend.. ik denk dat ik de tuin eens in ga. Genoeg te doen daar, want zo netjes als op deze oude foto met Lennox erop is die tuin alláng niet meer hehe. Vermaken jullie je ook maar.. maar wél op veilige afstand van elkaar hè! 😉

a2 49

23 gedachten over “In het geheugen gegrift..

  1. Je had een gelukkige hand van kieken die dag! Jaxon staat er perfect op!
    Ik zie inderdaad aan de treurwilgen dat het nog hard waaide.

    Like

    1. Vriendlief is z’n motorfiets aan het wassen vandaag.. die staat er voor hehe. Maar de houten biels die je daar ziet, daar zat vorig jaar dat wespennest in wat ik per ongeluk kapot maakte omdat ik erop ging staan.. die biels is helemaal vergaan, dus geen gezicht meer hehe.

      Like

  2. Goede morgen Mizz. misschien is de vijver de tweede heuvel, maar dan in negatief uitgevoerd 🙂 Ik wens je een fijne zondag toe, geniet van het mooie weer.

    Like

    1. De mensen in Zeeland zijn allemaal zo creatief aan het denken.. maar zij hebben dan ook die omgekeerde duinen vlakbij.. de zee! hahahahahaa!

      Like

  3. Water in een park geeft altijd wel een vrolijk beeld.
    De lente trekt zeker een sprintje, laat maar bloeien.
    Jaxon staat mooi op de foto.
    Een mooi weekend wordt het zeker. Hans

    Like

  4. Heerlijk zo’n wandeling. Sinds een paar dagen ga ik er iedere dag ook even op uit. Of een stukje op de fiets of een stukje wandelen. Ik merk dat het me goed doet want ik begon wat last van het eenzaamheidsvirus te krijgen nu mijn hele sociale leven stil ligt.

    Like

    1. Je moet zéker af en toe de beentjes gaan strekken.. is goed voor alles, en op gepaste afstand kun je dan soms ook weleens een praatje slaan met de buren of zo hè.. is ook weleens fijn. Alles is anders, maar voorlopig moet het maar zo.

      Like

  5. wauw vliegende eenden op de foto, goed gedaan zeg
    leuke mooie foto van Jaxon
    mooie herinnering aan Lennox
    geniet van je tuintje, t moet zalig zijn om zeker nu een tuin te hebben, een paradijs zonder coronabeestjes

    Like

    1. Nou, die eenden was echt geluk hebben.. had het niet verwacht dat ze er zo goed op zouden komen!

      Een tuin is vaak keihard werken hoor.. en als je, zoals wij, dat een aantal jaren niét hebt gedaan, is het niet zo’n heel erg paradijsje meer hehe. Maar we gaan eens een beetje orde op zaken stellen dit jaar.. we houden toch geld over nu de vakanties niet doorgaan, dus er kunnen dingen vervangen gaan worden hehe.

      Like

    1. Hahaa.. dat is heel lief van jou, maar dat denk ik toch niet hoor.. het zijn van mij maar kiekjes en af en toe een Lucky shot, van jou zijn het altíjd prachtige foto’s!
      (maar vond Jaxon er ook wel heel grappig opstaan ja hahahaa!)

      Like

  6. Wie weet, ligt er onder die heuvel wel een andere heuvel en die zie je dan niet maar is er dan wel, en ja dan heb je twee heuvels 😆
    Wij speelden vroeger altijd op de keien hier in Zeeland, en hier liggen er echt veel. We sprongen van de een naar de ander, deden er tikkertje, noem maar op. Ik kan me niet herinneren dat er ooit iets echt misging.
    IK bedenk me, als je helemaal geen foto’s ertussen had staan van hoogbouw en zo, zou je niet kunnen zien dat dit midden in de stad is. Er is echt veel groen daar.
    En wat een mooie kleur had Lennox. En ja, dat soort datums heb ik ook. Die blijven altijd bij me.

    Like

    1. Hahahahaaa.. ja wie weet.. maar ik denk toch dat ze de lichte verhoging waarover wij het park uit wandelden (er stond op het pad met grote letters +0.8 NAP) ook als heuvel hebben gekwalificeerd en dat dát dan de tweede heuvel is hahahaa!
      Ja joh.. zoiets schreven anderen de vorige keer ook, toen ik over dat keienstrandje postte.. ik word met het ouder worden véél te voorzichtig hehe.. maar dat redt me hopelijk van dat enge virus nu..! 😉

      Als je naar de foto kijkt van dat nieuw aangelegde vijvertje.. zou je kunnen denken dat je ergens midden in een natuurgebied staat hè.. vond ik ook wel.

      Lennox ( en Axel ook) was een blue belton zoals dat heet.. maar Ax was te donker uitgevallen, die had teveel zwart. Len had net zoveel belton als Jaxon nu in het oranje heeft.. mooier verdeeld. Axel was wel als enige niet allergisch voor iets en kreeg uiteindelijk qua hoeveelheid de mooiste vacht, mooi dik en lang.. die allergieën zijn nooit goed voor zo’n pak haar.

      Liked by 1 persoon

  7. Zo zie je maar dat foto’s die je in de vlucht neemt soms ook verrassend resultaat kan hebben. Met een beetje geluk er bij.

    Like

Reacties zijn gesloten.