Rare dingen zien..

com 00Het laatste eindje van de route door het Cirque de Combe Laval had ook weer diverse parkeerstrookjes en we stapten dan telkens eventjes uit om goed te kunnen kijken hè.. daar doe je zo’n spannende rit ook voor. Hoewel ik vriendlief er wel van verdenk dat ie het rijden het allerleukste vindt hoor hahahaa! com 00aEen selfie mocht ook weleens.. moet toch ook kunnen laten zien dat ik er bij was hè hahaha! Maar goed.. na deze stop ging het nog een stukje verder.. net zolang tot we het laatste tunneltje door waren en er een einde aan de route kwam. Ik vond het weer spectaculair hoor.. en eigenlijk niet echt heel eng.. misschien wel omdat ik dit keer dus aan de bergkant zat haha. Maar ook omdat er maar weinig tegenliggers waren.. en elke gelukkig net op de wat bredere stukken.. com 00bwant je kunt op sommige foto’s wel zien, dat de weg soms gewoon uit twee helften bestond hè, met een streep in het midden.. dáár kun je tegenliggers heel gemakkelijk passeren hoor! Voor de rest gaat het natuurlijk ook niet snel.. en je kunt altijd ruim op tijd stoppen en een uitwijkplaatsje opzoeken.. we gaan ons leven niet écht wagen natuurlijk hè!com 01a

Kijk.. die ene kei lijkt te balanceren op die rots haha..

Nog een laatste blik de ‘cirque’ in..com 02

.. en toen weer richting La Chapelle, dat we van deze kant op een gegeven moment in de verte beneden ons konden zien liggen..com 03

Er vlak voor kwamen we nu langs een nog groter klaprozenveld.. de roze wilde bloemen in de berm ervoor kleurden er niet heel erg goed bij hehe..com 04a

com 04bTerug op de camping vertelde vriendlief dat ie achter de berenfontein een herdenkingsplek ontdekt had.. er bleken tijdens WO II door de Duitsers 16 willekeurige mensen gefusilleerd te zijn geworden op dat binnenpleintje daar.. vreselijk toch zulke verhalen. Toen vriendlief Jax ging uitlaten vóór het eten wandelde ik dus eens met hem mee, om het zelf ook te kunnen zien en lezen allemaal..com 05

Er hingen en stonden diverse plaquettes en in het gebouwtje aan het binnenpleintje was een sobere mini-tentoonstelling over hoe de mensen hier eerst vastgezet waren geworden..

Vind het altijd indrukwekkend zulke dingen.. en liep met kippenvel op m’n armen er rond..com 08

We wandelden hierna nog even naar het terrasje om een glaasje te drinken.. even de akeligheid van het verleden hier van ons af schudden hoor! Hierna terug naar de camping, waar vriendlief voorbereidingen trof voor de barbecue. Het windschermpje van het geleende apparaat was wat geroest, maar het rooster was spic&span hoor!

Weet niet of Jaxon gehoopt had mee te kunnen eten hehe, maar nee, hij had zíjn voer al op.. hij kon hooguit hopen op een stukje stokbrood als dat niet op ging.. en dat wéét ie wel hoor.. hij legde zich er algauw bij neer en was heel braaf terwijl wij lekker aten. Vriendlief had die middag in St. Jean zalige spiesen gekocht, de ene was met lamsvlees en de andere met eendenborstfilet en abrikoosjes.. ja, sorry aan de vegetariërs onder m’n lezers, maar wij lusten nu eenmaal wel graag een goed stukje vlees hoor! Het was wél biologisch.. en daar was de prijs ook naar.. maar de smaak óók en dat is het belangrijkste!com 11

com 12com 13Was het overdag hier in de Vercors niet veel minder warm dan eerder in de Gard, het grote verschil was, dat het ’s avonds wél lekker afkoelde.. dus het slapen was heel wat fijner! De volgende ochtend stonden we dan ook fris en fruitig weer op.. die dag was het plan om het plaatsje Pont-en-Royans eens wat beter te gaan bekijken. com 13aWe waren daar al langs gereden toen we de Gorges de la Bourne doorgereden waren hè. Nu zouden we er stoppen! Eerst nog een keer de tunnel van de Grand Goulets door.. dit keer vond ik de foto iets beter hehe! Na een korte maar mooie rit kwamen we dan in het plaatsje aan.. waar we wel even op zoek moesten naar een parkeerplekje, aangezien vriendlief de aangewezen P al voorbij gereden was eerdat we er erg in hadden.. het was dan ook een hele smalle steile afrit geweest en ook nog aan de ‘verkeerde’ kant van de weg. We hoopten dan in het plaatsje zélf iets te kunnen vinden, maar dat stond vrij vol. Gelukkig ging er nét iemand van een plekje weg.. zo, we stonden. Nu konden we aan een rondje sightseeing beginnen hehe..

Als eerste liepen we natuurlijk naar de brug (hierboven op de laatste foto) die het plaatsje vast zijn naam gegeven had.. aan de ene kant van die brug zag je de uitloop van de rivier de Bourne, waarlangs de huizen hoog oprezen.. het water zó helder dat je de rotsen tot diep onder het oppervlak kon zien..com 15

com 16com 17Teruglopend naar de brug (om het stadje zelf ook nog wat beter te gaan bekijken hè) besloten we ook nog een klein stukje van de gorge in te lopen, vooral om het wilde water ook nog even vast te leggen hier.. we waren er de vorige keer nogal snel langsgereden omdat het tóén hier in het stadje zó enorm druk geweest was dat we onmogelijk hadden kunnen stoppen. Dat deden we tóén dus pas bij de waterkrachtcentrales, maar dat was al een heel eind verder de gorge in..com 18

com 20

com 21Weer terug wandelend kon ik nog een uithangbordje scoren.. en grappig genoeg was dat niet alleen een olifantje (waar ik een verzameling van heb).. maar m’n Belgische lezers zullen het meteen herkennen.. het was van een bekend Belgisch biermerk! Verder niet toepasselijk hoor.. wij hadden die dag alleen nog maar koffie op, dus van een delirium was absoluut geen sprake hehe.. hoewel..? toen we even later het plaatsje ingelopen waren en van de andere kant over het water uitkeken..com 22a

.. meende ik daar beneden een.. geit!! te zien..!! En bovendien ook nog een heel grote roofzuchtige vis..! da’s toch niet normaal zeker?..

Hahahaaa! gekkigheid natuurlijk.. toen we even later één van de steile straatjes naar de waterkant afdaalden, waarbij we zonder dat we het wisten ( het infobordje hing pas beneden aan de waterkant hehe) één van de oudste stadspoortjes doorgingen ( vriendlief moest wel goed bukken hoor.. de mensen waren vroeger toch een stuk korter dan de 2 meter die hij meet haha)..

com 24c

.. trok Jaxon éérst naar de waterkant ( maar de kant was daar veel te hoog)..

.. en daarna meteen naar die geit.. die daar echt stond te grazen.. we gingen dat eerst eens van wat dichterbij gekijken..com 26

Maar zoals dat altijd gaat.. éérst heel erg nieuwsgierig, maar als je dan dichterbij gaat neemt de sch*terigheid de overhand bij die hond en blijft ie op gepaste afstand veilig staan en krijg je hem niet meer verder hahaha! We wandelden dan maar terug, verder langs de waterkant waar ie op een gegeven moment wél te water kon.. maar da’s weer voor een volgend postje!

com 27

Advertenties