Het laatste stukje..

aom 00aIn meerdere opzichten zal dit het laatste stukje worden.. het laatste stukje verslag van de wandeling die vriendlief, Jaxon en ik bij het Oostvoornse Meer maakten, zondag de 19e juli. Maar ook het laatste postje op deze specifieke blog. Want ik schreef het al.. m’n foto-tegoed is opgebruikt.. en bloggen zonder foto’s, dat vind ik dus niks. Door de reactie van Judy, over het opschonen van je media-archief, heb ik daar gelukkig nét wat ruimte kunnen creëren om op dit blog in ieder geval nog even het verslag van die wandeling af te kunnen maken. Hierna zal ik jullie dan wel laten weten waar en hoe ik verder ga.

We waren dus aangekomen bij wat éigenlijk de startlocatie van ons wandelingetje was.. een hotel-restaurant recht tegenover het strandpaviljoen waar wíj gestart waren.. we konden het aan de overkant van het meer zien liggen. Er stond ook een kaart, waarop onze route getekend stond, rechts helemaal om het meer heen (ik tekende er zelf dat P-bordje in waar we onze auto hadden achter gelaten)..aom 01

aom 02

aom 03aMaar vanaf hier leek het vervolg nog steeds wel heel erg lang hoor.. we waren nog net niet over het midden, maar de route verder was vanaf daar ook nog niet erg duidelijk te zien. En we waren al eventjes onderweg geweest..! We besloten het zekere voor het onzekere te nemen.. en zouden toch weer naar rechts gaan. Achteraf, als ik thuis op de website kijk, hadden we het eventueel wel kunnen proberen.. verder naar links. Het meer is zo’n 11km rond.. omdat we in de eerste helft nog een stukje wat verder er vanaf gewandeld hadden (door de bebouwde kom van Oostvoorne hè), hadden we wellicht 6km gehad en restten er ook nog zo’n 6 aan de oever van het meer. Maar we wilden dus niet gokken. Rechtdoor was er trouwens nog aom 03been graspad naar een uitzichtpunt, waar vandaan je een vogeleiland kon bekijken. Op de foto staat toevallig niemand, maar daar was het best druk met andere bezoekers.. dus dat deden we ook maar niet. We bleven nu wat dichter bij het water en volgden een wandel-fietspad.. altijd wel een veiliger gevoel, zo’n apart deel om te wandelen!

We lieten het terras van het restaurant ook voor wat het was, want ook daar was het behoorlijk druk.. ik zag wel dat ze voor de hotelgasten aan de zijkant ook een heel gezellig terras hadden, maar wij genoten toch nog wat meer van de wilde bloemen in de berm naast het pad (al blies de wind over het water de klaprozen dicht hehe)..

aom 05

Ineens trok Jax vriendlief over het fietspad naar de berm aan de andere kant.. tja, wij hoorden ook wel wat.. een beetje angstig gepiep. En toen werd m’n oog getrokken naar een holletje tussen het groen.. daar zát de jonge pieper.. geen flauw idee wat voor vogeltje het was (roodborstje?), maar hij trok behoorlijk de aandacht met die herrie-makerij.. leek me niet slim hehe..

Weer veilig terug op de goede kant van het pad, gingen we voort.. het was een behoorlijk lang pad, maar zoals gezegd, er viel te genieten van vele mooie bloemetjes, dus niet erg..aom 07

En toen kwam er een einde aan het aparte wandelpad.. en werd het oppassen geblazen, want het was hier echt wel een drukke fietsroute ook..

Ik weet niet of jullie het herkennen op dat fotootje rechtsonder? we kwamen weer terug uit bij die paardenweide.. met al dat Jacobskruiskruid! Er bloeiden nog meer moois hè.. ik vond het prachtig daar..aom 09

aom 10

Enfin.. we moesten natuurlijk er omheen, waarbij we dan weer op dat ruiterpad uitkwamen waar we op de heenweg ook al liepen. De route zou nu sowieso hetzelfde gaan worden, maar je ziet dan toch altijd weer andere dingen, dus dat gaf niet..aom 11

aom 13

Zo zagen we nu op de provinciale weg aan de andere kant van die weide een classic car rijden.. en dat er een jachthaventje aan de overkant was..

Ik kiekte nu ook die ingang tot dat Geuzenbos voor mountainbikers.. we gingen daar híér natuurlijk helemáál niet in..aom 15

.. en op weg naar de grasdijk zagen we een mini-konijntje z’n holletje in huppen. ‘k Was te laat met m’n camera, maar kreeg het ín dat holletje wél nog net op de foto.. je moet alleen wél goed kijken hehe..aom 16

Nu ging het dan weer over het veerooster het gebied in van die ossen. Schreef ik vorige keer abusievelijk dat die beesten ‘taurusossen’ heten, op dit bord staat heel duidelijk de júíste naam.. ‘taurossen’.. nou ja, wat scheelt het hehe..aom 17

aom 18aOmdat ie hier maar weinig kanten op kon, gooide vriendlief Jaxon eens eventjes lekker los van de riem.. en die holde meteen die dijk af naar beneden. Waarom weet ik ook niet.. gewoon omdat het kón denk ik hahaha! Zo af en toe kwam ie ook weer naar boven gerend hoor. Ik genoot van het uitzicht over het meer.. met rechts in de verte de kranen van de Tweede Maasvlakte en links kon je nog steeds dat koepeltje Zeeburg zien staan. In het midden het vogeleiland waar we dus niet naar waren wezen kijken.. aaach, had toch geen verrekijker bij me hehe..

aom 20

aom 22

Toen we weer wat dichter bij die taurossen in de buurt kwamen, lijnde vriendlief Jaxon maar weer aan.. beter geen risico nemen hè, al stonden die ossen dan nog wel achter prikkeldraad hoor. Prachtige beesten wel.. met indrukwekkende horens..

aom 24

Nou.. naar links dat fietspad weer op.. met die bramenstruiken, maar aan de andere kant dus ook wilgenroosjes..

En daarna kwamen we vanzelf weer uit bij het strandje waar we eerder die middag onze wandeling gestart waren.. Jaxon mocht even pootjebaden.. hij kreeg daarbij even gezelschap van een viervoetig vriendje..aom 26

Ik kiekte de windsurfers op het water..aom 27

aom 28a.. en toen stapten we de auto weer in en ging het, langs bijstaand bord en meerpaal, weer richting Rotterdam.

Nou, best wel een mooie wandeling, en ook al was het zwaar bewolkt, het bleef droog gelukkig. Een fijne invulling van een zondagmiddagje. Alleen check ik de volgende keer wel wat voor wandeling vriendlief precies uitgekozen heeft hehe.. beter zeker weten dat ie te doen is voor een paar ongetrainde oudjes op sandalen..! hahahaha!

aom 30